Ik ben steeds meer gaan inzien wat echt van essentieel belang is wanneer ik mensen begeleid, of dat nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of tijdens een sessie als lichaamsgericht psychosociaal therapeut. In een recente podcast met Jim van Os, een Nederlandse psychiater, werd benadrukt dat het niet zozeer de therapie zelf is die het grootste positieve effect heeft, maar de verbinding tussen de begeleider en de cliënt. Dat is waar het echte contact begint, niet bij een methode of techniek, maar bij de begeleider zelf. Het bewustzijn van de begeleider over zichzelf, zijn emoties en gedachten, en de mate van aanwezigheid spelen hierbij een cruciale rol. Door bewust aandacht te besteden aan deze aspecten, durven cliënten zich meer te openen en kunnen ze dingen delen die ze voorheen niet durfden. Dit opent een deur naar innerlijke groei en heling. Zelfs in de tandheelkunde is deze mensgerichte benadering van groot belang. Het opbouwen van vertrouwen en ontspanning leidt tot diepere connecties en betere behandelresultaten. Door zelfrust in te bouwen tussen afspraken en momenten van reflectie in te lassen, kan de kwaliteit van de zorg aanzienlijk verbeteren. Het draait allemaal om echt mens tot mens contact, bij aanwezigheid, afstemming en oprechte verbinding. Dit legt de basis voor een succesvolle behandeling en een positieve ervaring voor de cliënt.
Vond je dit artikel nuttig? Deel het.